خذ الكأس و اصفح عن الدّهر صفحا * إذا صافح الورد بالأرجوان ميان گل و لاله گلگون ميى ده * كه رخ را دهد گونهء ارغوانى چو مغنى ز چنگست ناى چكاوك * مغنّى همو بس ميى ده مغانى 653 بس مبسم الكأس من غير بأس * فباس الصّبا مبسم الأقحوان شب و روز مرغان باغند ناطق * به تكرار و تذكار علم أغانى فصخب المثالث صوت الهزار * و صدح الحمائم « 1 » ضرب المثانى يذكّرنى الغيد عند التّثنّى * إذا اهتزّ فى الرّوض قضبان بان دع الرّوح تأخذ من الرّاح خطّا * إذا « 2 » الرّيح تأتى بروح الجنان همه كار ابرست ترصيع‌كارى * همه صنعت باد عنبرفشانى سحائب « 3 » تسحبن أذيالهنّ * فينثرن منها عقود الجمان « 4 » فرو ريخت ابر از هوا درّ بحرى * برانگيخت باد از زمين زرّكانى همه كوه و دشتست لعل بدخشى * همه باغ و راغ است جزع يمانى قيامت مگر شد كه كرد آشكارا * زمين گنجهايى كه بودش نهانى من السّندس الخضر فى كلّ واد * ثياب و من عبقرىّ حسان هوا كارگاهيست از خزّ أدكن * زمين فرشى از ديبه خسروانى سمن شد به ديدار بتها [ ى ] آذر * چمن شد به كردار أرتنگ مانى شقايق چو بر شاخ مينا [ ى ] أخضر * يكى چتر بيجادهء بهر مانى « 5 » برافراخت چون رايت فتح خسرو * سحاب از هوا كلّه‌ها [ ى ] « 6 » دخانى

--> ( 1 ) الحمايم . ( 2 ) اذ در حاشيه هم اين واژه را تصحيح كرده است . ( 3 ) سحايب . ( 4 ) ذيل لغت نوشته شده مهرهء سيمين در فرهنگها به معنى مرواريد هم آمده است . ( 5 ) يكى از انواع ياقوت سرخ را گويند . ( 6 ) كلّها .